In gesprek tijdens een mooie wandeling door de Spaanse bergen

Locatie: Olías, Spanje

Op de praatstoel met: Stephanie Stoopman

Het gesprek tussen Sofia en Stephanie heeft plaatsgevonden tijdens een wandeling door de ‘Montes de Malaga’, een natuurgebied nabij de Spaanse stad – verrassend – Malaga.

Stephanie en Sofia gaan tijdens hun gesprek te wandelen in de bergen

Stephanie en Sofia in gesprek

Vandaag ‘zit’ op Sofia haar praatstoel: Stephanie Stoopman. Deze geboren en getogen Rotterdamse woont in een dorpje op het eiland Hoeksche Waard, Zuid-Holland. Sofia valt meteen met de deur in huis met de vraag ‘het “groenste gras”, wat is dat voor jou?’ Dit weet Stephanie heel goed te vertellen. Voor haar is dit de ultieme mix van geluk, vrede en vriendschap. Ik was toen meteen in de war. Wat bedoelt ze daar nou mee, is het gras dan groener bij haar vrienden of zo? Sofia wist niet wat ze hiermee aan moest en zou zich al bijna onttrekken aan het gesprek, maar gelukkig keerde de vriendelijkheid van Stephanie het tij. ‘Voor mij is het groenste gras niet gebonden aan één plek,’ legt ze uit. ‘Er zijn meerdere plekken waar voor mij het gras het groenst is, dit heeft niet zozeer te maken met de plaats, maar met de dingen die ik zonet noemde. Die vind ik op meerdere plaatsen.’ Oké, hier kon Sofia wel wat mee. Haar nieuwsgierigheid was gewekt en ze vroeg Stephanie op wat voor plaatsen het gras voor haar onder andere groen is. Het eerste dat ze noemt, is de huidige locatie: de Bed & Breakfast Finca Serrato in Spanje. ‘Hier is de mix van geluk, vrede en vriendschap het meest optimaal. Ik ben hier niet voor niks al tien keer in drie en een halfjaar tijd geweest. De rust hier is heerlijk, ik kan hier helemaal tot mezelf komen.’ Heb je dat dan nodig, vraagt Sofia zich af. Stephanie leidt doorgaans een hectisch leven als alleenstaande moeder van een achttienjarige zoon, drie katten en als eigenaar van haar eigen zaak. Mensen kunnen haar inhuren als trainingsacteur, lotusslachtoffer, BHV instructeur en ze geeft EHBO cursussen. Volgens mij heeft ze vooral haar handen vol aan een van die katten. Ze vertelde me dat Sammy en Shiva broer en zus zijn en Sera is het product van deze broer en zus. Het is een inteeltkat, ze is een beetje gehandicapt. Ze houdt bijvoorbeeld niet van aaien, maar wel van slaan. Raar beest, maar verder doet ze het goed, als ik Stephanie moet geloven.

Een andere plaats waar het gras voor Stephanie geregeld groen is, is haar achtertuin. Deze heeft ze geheel naar eigen smaak ingericht. ‘Mijn tuin is heel apart. Sinds ik een periode heb meegemaakt waarin ik weinig geld had, ben ik een voorstander van hergebruik geworden. Ik vind het zo zonde dat we tegenwoordig van alles weggooien als er ook maar iets mis mee is. Daar ben ik mee gestopt. Mijn tuin bestaat uit hergebruikte stenen, dakpannen en andere dingen die ik vind. Het enige wat nieuw is, zijn sommige planten. Het is een brocante Engelse tuin met diverse zitplaatsen – zowel in de zon als in de schaduw – en in de zomer bloeien er prachtig gekleurde bloemen. Het is mijn paradijsje.’

Sofia vraagt zich af wat Stephanie vindt van het gezegde ‘het gras is aan de overkant altijd groener’. Dit vindt ze onzin. ‘Ik vind dat iedereen een eigen stukje groen gras heeft, al is het maar op het toilet.’ Overigens heeft Stephanie zelf thuis een vrij bijzondere toiletruimte: in de stijl van de jaren twintig, met Perzische tapijtjes, een bakelieten telefoon, een kandelaar en een ouderwetse po. ‘Er is altijd wel een plekje waar je tot jezelf kan komen in je eigen omgeving,’ gaat ze verder. En gelukkig heeft Stephanie hier meerdere plekjes voor, het zou anders wel erg duur worden als ze zo vaak naar Spanje moet afreizen!

Tijdens de picknick bij een riviertje overdenken Stephanie en Sofia beide het gesprek

Stephanie en Sofia samen op de praatstoel

Nog tips voor Sofia? ‘Jazeker. Kijk eens heel goed rond in je eigen omgeving. Ga je niet verlekkeren op iets wat je ergens anders ziet, want vaak is de buitenkant alleen maar schone schijn. Het enige stukje waar het geen schijn is, is in je eigen omgeving, want die creëer je zelf.’ Dit zet Sofia aan tot denken. Hmm. Ik weet toch echt heel zeker dat er in mijn eierdoos of in de supermarkt geen groen gras was. Misschien op het parkeerterrein dan? Daar ben ik nog niet geweest.